Cantabo werd op palmzondag 1990 opgericht in de schoot van het Antwerps Kathedraalkoor. Een achttal jonge twintigers worden ‘gedetacheerd’ om in de Antwerpse Sint-Pauluskerk wekelijks de hoogmis op te luisteren. Na enkele jaren staan ook de vespers van de kerkelijke hoogdagen op het repertoire.

Naast de missen en vespers concerteert Cantabo ook, meestal in combinatie met andere koren. De ‘gregorianen’ ondernemen een aantal reizen, naar Denemarken en Engeland, Zwitserland, Frankrijk en Tsjechië.

Een viertal zangers volgt enkele jaren les bij Ronnie Plovie, Fred Schneyderberg, Wim van Gerven en Frans Mariman. Het koor leert organist Bart Wuilmus kennen, en het wederzijdse enthousiasme groeit uit tot een vaste samenwerking. Als Bart titularis-organist wordt in Sint-Lambertus, volgt Cantabo naar Ekeren.

De twintigers van weleer zijn veertigers geworden met gezin en job. Wekelijks een nieuw proprium instuderen én de hoogmis opluisteren is er niet meer bij, maar Cantabo streeft naar een zestal uitvoeringen per jaar. Als enkele Cantando-leden lid worden van Cantabo én vice versa, is de toetreding tot de C-koren eind 2007 evident.

Cantabo interpreteert de gregoriaanse muziek vanuit de triplex uitgave, een combinatie van kwadraatnotenschrift en twee neumennotaties, één uit de bibliotheek van Laon en de ander uit Sankt-Gallen. (Vóór het notenschrift werd ontwikkeld, tekenden de monniken figuurtjes of neumen boven de tekst om toonverschillen maar vooral ritme aan te geven). Op die manier trachten de zangers van Cantabo een historisch verantwoorde interpretatie neer te zetten waarin de tekst centraal staat, zonder afbreuk te doen aan de vloeiende melodielijnen en de homogeniteit.